Nareszcie zrobiło się ciepło i można było wyruszyć do ogrodu. Pracy ogrom.Trudno zdążyć ze wszystkim. Przyroda nie czeka i pędzi do przodu. Ja ciągle za nią nie nadążam.
Mimo iż porzuciłam już wszelkie robótki i zaniedbałam mieszkanie ciągle jestem opóźniona. Ogród jest duży i większość prac muszę wykonać sama. Ciągle zakwitające nowe rośliny, drzewa i krzewy wynagradzają moją pracę. Jak ja lubię na to patrzeć i słuchać przepięknego śpiewu ptaków. Oto relacja z moich poczynań w tym tygodniu:
Od kilku lat usilnie i bezskutecznie poszukiwałam sadzonek rabarbaru malinowego. Jaka była moja radość gdy otrzymałam takie duże wspaniałe karpy. Mam nadzieję, że się zadomowią i będzie mi służył ów poszukiwany jegomość do sporządzania ciast, kompotów oraz smacznego dżemu i innych przetworów.
Czarne bardzo smaczne porzeczki przycięte, spulchnione i zasilone. Teraz już tylko czekam na efekty. Zapewne pojawią się chwasty, ale to już mniej pracy.
Moja sentymentalna alejka. Taki powrót do dzieciństwa, ale o tym napiszę w osobnym poście. Odchwaszczona podlana biohumusem.
Czekam aż pojawią się liście i kwiaty czeremchy i kaliny w pełnej krasie.
Mój skromniutki różano-peoniowo-lawendowy kącik. Różyczki i lawenda przycięte, odchwaszczone, dokarmione i wyściółkowane. Czekam na rezultaty.
Pokażę tylko jedną hortensję. Tę, która pojawiła się u mnie jako pierwsza. Kwitła zawsze bardzo obficie. Przycięta dokarmiona i wyściółkowana. Czekam może i tym razem zakwitnie tak pięknie. Pozostałe hortensje również zaopiekowane.
Jest jeszcze jedna alejka rosną tam tawułki, berberysy, trzmieliny. hortensja i pięciorniki. Wszystko przycięte, odchwaszczone, dokarmione i wyściółkowane. Czekam na rezultaty mojej pracy. A oto najbardziej ulubieni przedstawiciele owej alejki.
A teraz moje kwiecie, ale tylko kilka fotek. Pozostałe pokażę w następnym poście.
Miałam dużo tulipanów, miałam, bo już ich nie mam nornice pozostawiły tylko kilka. Bardzo mi szkoda, bo bardzo je lubię.
Złotlin japoński cały w kwiatach.
Najsmaczniejsza śliwa świata. Odmiany nie znam. Otrzymałam sadzonkę od sąsiadów z dzieciństwa.
U nich w ogrodzie rosła jej matka posadzona jeszcze przez Niemców.
Witam nowego obserwatora. Jest mi miło, że do mnie zaglądacie. Zachęcona przez Was umieszczam tak dużo zdjęć. Dziękuję za cierpliwość i wyrozumiałość. Życzę słonecznej niedzieli i wspaniałego tygodnia:):):):)
